Wat 'n stem!

Ainhoa Arteta is zo'n soprano die ik al heel lang eens bezig wil horen en zien...en voilà, Gonzalo's neef deed ons tickets cado voor een recital van haar, begeleid door piano. Ze toonde dat ze niet enkel mooi kan zingen, maar dat ze tevens kan acteren en dat ze gevoel voor humor én sentiment heeft! Het eerste deel was hoofdzakelijk werk van Zuidamerikaanse compositoren, al dan niet met tekst van bekende poëten; het tweede deel, natuurlijk gepresenteerd in een andere fantastische tenue, was Spaans en zarzuela getint. Sommige liedjes waren zo ontroerend mooi gebracht...ik ben nog onder de indruk!

Het Laatste Uur - Nummer 1

Ditmaal (aflevering van 22/3/'09) geen selectie, maar ja...misschien had ik het toch een beetje teveel over nummer 2! En we weten ondertussen dat "te"-veel niet goed is!

In een aflevering over het nummer 1 stel ik een song voor die "Be my number two" heet... niet direct zo evident, of toch?

Degene die ooit de bons kreeg van zijn of haar geliefde "number one" weet dat Joe Jackson het zo passend verwoordde :

Won't you be my number two, me and number one are through!

Vast in het ijs!

Op de laatste dag dat de expo liep in Madrid zijn we er geraakt...en gelukkig maar! Het verhaal over de expeditie van Sir Ernest Shackleton naar Antarctica die zou beginnen in 1914 en pas twee jaar later zou eindigen, is al indrukwekkend op zich; de foto's die expeditielid Frank Hurley trok tijdens de reis, vervolgens kon redden uit het in het ijs vastgelopen schip en ten slotte kon tonen aan de rest van de wereld maken de indruk nog groter. Niet enkel tonen ze de condities van een tegenwoordig nog steeds extreme tocht, ze zijn ook van een technische perfectie die bijna een eeuw na datum nog geldt. Kortom : wow!

pintxos & cubata

Op 19 maart is het San Jose en terzelfdertijd vaderdag in Spanje. Dit jaar werd de dag tevens in Madrid als feestdag gevierd (afhankelijk van het samenvallen van officiële feestdagen met een zondag tijdens de rest van het jaar). Wij trokken dus naar Baskenland om Gonzalo's vader eens op zijn feestdag zelf in de bloemetjes (of in Eugenio's geval : in de boeken) te zetten.

We liepen ook langs de postzegel- en muntencollectorshop in hartje Bilbao voor onze jaargang 2008 van de Spaanse postzegels : dit jaar geen extra velletje met de nationale basketploeg, wel met de voetballers.

Een mooie gelegenheid om met Eugenio enkele pintxos te eten in de mooie cafés in de siete calles (zo heet het historisch centrum van Bilbao). In Portugalete zelf namen we hem mee naar de bar in de buurt waar we steeds aparte rums kunnen proeven, maar de cubata namen we met een minder "exotische" (lees : eentje die je niet verkwanseld door 'm in een combinado te drinken) rum...mmm!

Het Laatste Uur - Thuis

Ook weer aanvaard (voor de aflevering van 15/3/'09) :

Mijn grootvader placht te zeggen dat alle woorden met "te" slecht waren, behalve twee dan : te-vreden en t(e)-huis. Niet alle talen kunnen dit laatste begrip samenvatten in een kort woord, maar wat betekent "thuis" eigenlijk? Voor sommige zangers is het waar ze hun hoed neerleggen, ik verkies de uitleg van The Scene...

Ik kom terug, altijd terug...

Ik heb je lief en ik kom thuis.

verjaardagsweekend in Galicia

Op zaterdagmorgen vlogen we (alles stipt, voor eens) naar Vigo, daar pikten we de huurauto op waarmee we drie dagen voorheen ongekende hoekjes (althans voor mij) zouden ontdekken. Matilde's restaurantje in het centrum van Vigo was helaas gesloten...ze is dan toch met pensioen gegaan (jammer, die lekkere empanada van zamburiñas gaan we nu moeten missen, zucht!). Dan maar meteen richting Ourense. We stoppen in Ribadavia voor lunch in een typische comedor, inclusief de manshoge frigo die in de hoek staat te zoemen. De niet-misse Ribeiro tinto casero vergezelde de pulpo en kleine palingetjes. In Ourense rijden we meteen naar de parking van het hotel waar we gereserveerd hadden. 't Was een korte nacht, dus een siesta komt gelegen...zelfs voor mij! Erna wandelen we door het mooie historische centrum van Ourense en we lopen binnen in enkele bars voor een Estrella de Galicia (voor mij het beste Spaanse pilsje)waarbij we telkens een tapa krijgen aangeboden. In het restaurant even later genieten we van zamburiñas en navajas a la plancha...heerlijk!

Op zondag maken we eerst nog een tochtje door het stadscentrum om dan naar de zone van de termae af te zakken, met een korte stop aan de middeleeuwse brug onderweg. Op een strook van een 3-4km langs de oevers van de Miño zijn er twee betalende en een 5tal gratis plekken met thermische bronnen. Wij laten de auto achter aan de Termas van Chavasqueira en stappen naar het andere einde, naar de Termas de Outariz. Daar betalen we 5€ om gedurende bijna 2uur te genieten...we krijgen er ook een kleurtje van : zo midden maart is de zon goed van de partij! Met het toeristisch treintje terug naar de auto en dan nog een laatste bezoek aan het centrum van Ourense : een kijkje in de kathedraal (met een fantastisch gotisch polychroom portaal van het Paradijs). De meeste cafés sluiten blijkbaar op zondag, dus maar meteen doorrijden naar onze verblijfplaats van vanavond, nl. de Parador van Verín. We rijden door de wjnregio Monterrei, met het kasteel van Monterrei dat zijn naam gaf aan de wijnzone aan de overkant van de weg van de Parador.

Op maandagmorgen beginnen we de dag met een wandeling naar het kasteel...dat is gesloten tot nader order, maar het dorpje aan de voet van het kasteel is zelfs zo de moeite. We beginnen aan de terugweg naar de luchthaven en stoppen 's middags in Allariz, een ander pittoresk dorp. Er is markt, die tweemaal per maand plaatsvindt op de eerste en de 15de van de maand en blijkbaar op de eerstvolgende weekdag wanneer die op een weekend vallen, zoals nu. Afgezien van de gebruikelijke fruit-en groentenkramen hebben ze hier ook een ambulante bar en eettent! De vrouwen koken pulpo in grote potten buiten de kramen, de mannen dienen drank en brood op...en wij zoeken een plaatsje in de tent om de echte pulpo a feira (octopus van de kermis) te eten : zalig! Erna maken we een wandeling door de steile straten van het dorp en dalen af naar de vroegere leerlooierij aan de oevers van de rivier. We hebben nog genoeg tijd om naar een dorpje in de buurt af te zakken : Santa Mariña de Augas Santas heeft een mooie kerk, die nu in de steigers staat, en een barokke bron.

't Is mooi geweest...was het een zonneslag die aan de oorsprong lag van de maagperikelen tijdens en na de vlucht terug en van de koortsblaasjes op de bovenlip die zich de volgende morgen manifesteerden? Gelukkig was het weekend zelf geslaagd!

Verjaardagsfeestje...

Het is weer een tijdje geleden dat ik nog geschreven heb op deze blog, daarom enkele kortere berichtjes nu... dit is alvast de bedoeling!

De vrijdag na mijn verjaardag, de vooravond van een lang (verjaardags)weekend in Galicië, hadden we twee bevriende echtparen uitgenodigd voor een etentje. Zoals de gewoonte is met etentjes die ik in Madrid geef voor Spanjaarden, komen er soms voor hen wel "rare" voedingswaren op tafel. Sinds kort geen vis meer op het menu wanneer Antonio erbij is, want die heeft anisakis. Dus maar gepuurd in lekkere winterse recepten : pompoencrème opgediend met geroosterde pompoenpitten, sour creme en pompoenolie; courgettenstoemp; witlof-hamrolletjes in kaassaus; omelet met basilicum, zongedroogde tomaten en parmegiano; habitas met jamón ibérico...het werd goed gesmaakt. Een verse fruitsla achteraf en een espresso (althans voor Gonzalo en mezelf) met een digestiefje...what else?