Cocido montañés met camino-vrienden

Lola en Juanma ontmoette ik tijdens mijn camino de Santiago 2 jaar terug...terwijl ik nog steeds bezig ben Gonzalo te overtuigen om een weekje camino aragonés te stappen, zijn zij vorig jaar met andere vrienden van León naar Santiago gestapt. Met die vrienden gingen ze eten in een dorpje net over de grens van Vizcaya in Cantabria...en weet je, omdat we het weekend ervoor Eugenio niet naar Portugalete konden rijden (besneeuwde wegen onderweg), waren wij net in Baskenland om die vrienden te ontmoeten en een erg gezellige middag te hebben...amai, wat 'n grappenmakers!

De top16 lonkt!

Op 15 januari speelde Real Madrid zijn laatste wedstrijd in de eerste ronde van de Euroligue. Ze waren al geplaatst voor de top16, maar ze konden nog eindigen op de 4de plaats in hun groep bij een verlies tegen Efes Pilsen. En het moet gezegd worden : dit jaar kan het alle kanten uit, van een winst in Moskou tegen CSKA of bijna verliezen tegen AJ Milano thuis.

Voor mij was het ook de eerste keer dat ik Tomas Van den Spiegel bij Real Madrid aan het werk zag. Het is geen slechte speler, maar ik betwijfel of Real Madrid nood heeft aan iemand zoals hij. Ze willen iemand die Felipe Reyes kan aflossen en dat is m.i. niet weggelegd voor Tomas. Die kan in de verdediging imponeren door zijn grootte, in aanval een balancerende bal in de ring tikken, of een haakworp plaatsen, maar het echte gewroet onder de ring voor elke rebound, een schot van 4-5m afstand is niet meteen zijn cup of tea ...we zien wel hoe het uitdraait. De foto toont een van de weinige acties van Real Madrid met twee Belgen op het terrein.

De komst van Efes Pilsen was ook de terugkeer van Charles Smith, Real Madrids araña van de 2 vorige seizoenen. Het was niet zijn beste wedstrijd, al riepen de RM supporters zijn naam met veel cariño. Ook Efes zelf liet het in de tweede helft volledig afweten. Zo werd Real Madrid alsnog tweede in de groep na CSKA.

Het laatste Uur - nieuw

Niet aan bod gekomen, maar daarom niet de moeite waard.

Een van de verdiensten van een groep als REM is het creatief gebruik van taal, al moest je er vroeger steeds de teksten bijhalen, want Michael Stipe was niet meteen het schoolvoorbeeld van een klare uitspraak.

Het album New Adventures in Hi-fi is een typische REM-plaat. Zeker weet ik het niet, maar de titel refereert misschien naar de nieuwe etappe van de groep die na dit album zonder drummer Bill Berry verder moet. Op de eerste kant van de lp, genaamd de hi-side, vind je The Wake-up Bomb ...zeg nu zelf, welke songtitel past er beter bij de naam van de groep?

Middeleeuwse ommuurde stad in de (nog smeltende) sneeuw

Driekoningen is een feestdag in Spanje : op 5 januari rijden de versierde koetsen met de drie Wijzen uit het Oosten door de steden en ze werpen snoepgoed naar de kinderen; de ochtend erop zijn diezelfde kinderen er al vroeg bij om de pakjes uit te pakken (en dus zitten 's namiddags de papiercontainers al vlug vol)...geschenken die normaliter zouden moeten overeenkomen met wat ze gevraagd hebben in hun brief die ze aan de Cartero Real (of koninklijke postbode) gestuurd hebben.

Wij genieten van de cabalgata (stoet van koetsen op 5/1), geven ons snoepgoed aan gretige kinder(of oma/opa's)handen en maken een uitstap met Eugenio, dit jaar naar Avila. Het was bitter koud (het zou ook de eerste dag van sneeuw in Madrid worden), maar het doet deugd te zien dat wereldpatromiumsteden zoals Avila (en Cuenca, Toledo, Córdoba...) elk jaar weer een beetje beter zijn opgeknapt : oude, vervallen huizen afgebroken; voormalige paleizen in slechte staat gerestaureerd; delen van omwallingen opgeknapt om wandelingen toe te laten; promenades aangelegd aan monumenten; meer overnachtingsmogelijkheden in het centrum...

Waar zijn de spoken?

Nieuwjaar vieren in een heus middeleeuws kasteel...'t is niet aan iedereen gegeven (allez, dat verkies ik te denken), maar sedert enkele jaren vieren wij de jaarwisseling in een Parador en dan is een kasteel steeds een optie.

De Parador van Alarcón hadden Gonzalo en ik al eens eerder bezocht. We sliepen toen in een torenkamer met hemelbed en directe toegang tot een prachtig uitzicht vanaf het dak van de torre de homenaje. Sindsdien zijn er een paar dingen veranderd (de Parador heeft nu enkele kamers meer dan toen, maar nog steeds "maar" 13; het dorp heeft er enkele restauranten en zelfs een ander 4sterrenhotel bij én er is een wandeling PR=pequeño recorrido uitgestippeld langs de wachttorens met zicht op de rivier Júcar die het dorp omspoelt), maar Alarcón blijgt een prachtig dorp met maar liefst drie omwallingen...dat wilden we ook graag tonen aan Eugenio.

We wandelden de PR, maar gingen de Júcar ook opzoeken in Cuenca, een van de Spaanse wereldpatrimonium-steden met de bekende hangende huizen of casas colgadas. Een andere uitstap lokte ons naar de Ciudad Encantada (behekste stad) of een landschap van rotsformaties die door de erosie vormen aangenomen hebben waarmee enkele mensen met veel verbeelding eventjes zoet waren...op de foto met z'n drieën aan de "champigon"!

Kerstkaravaan

...een jaarlijks weerkerend evenement : de rit van Madrid naar Leuven met Kerst! Dit jaar (omdat Kerstmis op donderdag viel) reed ik eerst op m'n eentje naar Baskenland, Gonzalo's vader ophalen; Gonzalo vloog over op 24/12/'08. De rit zelf viel goed mee : het weer was gewoonweg schitterend. De vlucht van Gonzalo was eerder een tegenvaller. Door technische pech kon het vliegtuig geen passagiers meenemen naar Brussel (enkel de valiezen konden mee!) en de passagiers vlogen naar Zaventem op andere vliegtuigen; dat van Gonzalo kwam van Málaga. 4 uur later dan voorzien stond hij dan toch op Zaventem.

Onze traditionele kerstavondmaaltijd met Onsma & Onzepa en Eugenio was gelukkig al voorbereid. De nog traditionelere kerstdagfestiviteiten met OnzeJan&co, evenwel zonder Sofie en Koen (op reis in Azië), maar voor de eerste keer met Judith die Carl vergezelde, was erg gezellig.

Nauwelijks 2 dagen later keerden we met z'n drieën samen terug naar Spanje. We stopten in Bordeaux voor de nacht. Daar genoten we van een erg lekkere maaltijd en van de (kerst)verlichting in het toeristisch centrum van de stad. Op zondagnamiddag waren we weer "thuis".

Het Laatste Uur - De hond

Deze inzending kwam niet aan bod in de aflevering van 30/11, maar aan Koen Fillet te horen was dat eerder omdat de song zelf niet bij vrt in hun archief zat.

Liefhebbers van southern rock kennen hem wellicht. Deze workaholic is niet alleen de gitarist van The Allman Brothers Band, hij verzorgt ook gitaar en vocals van zijn groep Gov't Mule, tot voor enkele jaren een power trio met op bass wijlen Allen Woody. Na diens dood ging Warren Haynes met Gov't Mule door en in 2003 speelden ze in New Orleans The Deepest End concert met de medewerking van maar liefst 14 verschillende bassisten. De eerste song die avond was Bad little doggie...wie zou zo niet graag op z'n plaats gezet worden?